• 24 มิถุนายน 2560 - 03:43 น.
 ภาษาไทย  English สลับไปอ่านบทความ Prachatham ในภาษาอังกฤษ / ไทยโดยคลิกที่ปุ่มภาษาด้านซ้าย
ค้นหา:

ไทยแลนด์ 4.0 ถึงล้านนา 4.0 กับฅนงานทุกเวลา สถานที่

 วันที่ 22 เมษายน 2560 - 20:47 น.  |   ภาษา: ภาษาไทย   |   เข้าชม: 961 ครั้ง พิมพ์

 

สรุปเนื้อหาเวทีเสวนา “ล้านนา 4.0 กับฅนงานทุกเวลา สถานที่” จัดโดย สถาบันแรงงานและเศรษฐกิจที่เป็นธรรม ร่วมกับ มูลนิธิสื่อประชาธรรม



วานนี้ 22 เม.ย.2560 ที่นิทรรศการประวัติศาสตร์แรงงานภาคเหนือ เรื่อง “ฅน (งาน) สร้างบ้านแป๋งเมือง”  ณ เซ็นทรัลแอร์พอร์ต จ.เชียงใหม่ ได้เดินทางมาถึงวันที่สอง ซึ่งเนื้อหาของงานในวันนี้เน้นไปที่การแนะนำเครือข่ายแรงงานภาคเหนือ และสภาวะของการทำงานในบริบทของการเข้าสู่สังคมเทคโนโลยีการสื่อสาร และวิสัยทัศน์เชิงนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศไทย ประชาธรรมสรุปสาระสำคัญของการเสวนาในหัวข้อ “ล้านนา 4.0 กับฅนงานทุกเวลา สถานที่” โดยมี อ.เกรียงศักดิ์ ธีระโกวิทขจร เป็นผู้ดำเนินรายการตั้งต้นประเด็นชวนผู้ร่วมเสวนาว่า เทคโนโลยี 4.0 ได้เปลี่ยนแปลงสถานที่และเวลาของการทำงานหรือไม่ หรืออุตสาหกรรม 4.0 นั้น ได้ทำให้คนทำงานสูญเสียการกำหนดตัวเองอย่างไร

เทคโนโลยีสร้างห้องเรียน4.0 อาจารย์ทำงานทุกที่ทุกเวลา

ภิญญพันธ์ พจนะลาวัณย์ คนงานวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง กล่าวว่า คนงานวิชาการจากมหาวิทยาลัยราชภัฎลำปาง กล่าวว่า งานที่เกี่ยวข้องเป็นเรื่องการเรียนการสอน สิ่งที่อาจารย์มหาวิทยาลัยเกี่ยวข้องกับการสอนและการวิจัย พื้นที่และเวลาจึงสัมพันธ์กับมหาวิทยาลัยเป็นหลัก มีเวลา เข้างานและออกงาน แต่การทำงานจริง ๆ ก็มีอิสระบางประการ ด้านหนึ่งก็คล้ายราชการแต่อีกด้านก็มีอิสระ อย่างไรก็ตามอาจารย์มหาวิทยาลัยในยุคปัจจุบันนั้น ประกอบด้วยการสอน การวิจัยการเขียนบทความวิชาการ การให้บริการทางวิชาการ และการบำรุงศิลปวัฒนธรรม หรือการพัฒนานักศึกษา ซึ่งนี้คือบทบาทที่เปลี่ยนไปด้วย นอกจากนี้ยังมีภาระอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยี

“การสอนเกิดขึ้นในห้องเรียน และยังมีปฏิสัมพันธ์กับนักศึกษาในพื้นที่การสื่อสารออนไลน์ ดังนั้นจึงเกี่ยวข้องกับพื้นที่แบบเก่าและพื้นที่แบบใหม่ ห้องเรียน 4.0 วิชาชีพครูถูกคาดหวังในเชิงอุดมคติว่าต้องเป็นครูตลอด 24 ชม.หรือตลอดชีวิต ในขณะเดียวกันที่มหาวิทยาลัยมุ่งไปสู่การออกนอกระบบ เราจึงจะเห็นความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์และลูกศิษย์ในฐานะที่เป็นผู้ให้บริการและลูกค้าอีกด้วย”

ภิญญพันธ์ กล่าวเสริมว่า ในห้องเรียนมีการอัดคลิปวิดีโอการสอนเพื่อไปเผยแพร่ซ้ำ นอกจากนี้ยังมีปฏิสัมพันธ์นอกห้องเรียนผ่านโซเซียลมีเดีย ปกตินักศึกษาจะมาหาในห้อง ซึ่งมักจะไม่ค่อยเจอ แต่ในปัจจุบันนักศึกษาจะติดต่อได้ตลอดเวลา เช่นส่งข้อความหาอาจารย์ตอนตีสอง เป็นต้น แต่ระบบในปัจจุบันก็ยังไม่มีการให้แต้ม นอกจากช่องทางของการติดต่อกับนักศึกษาแล้ว การส่งข้อมูลเช่นการแทงหนังสือก็ทำได้ง่าย นอกจากนี้การทำงานยังเคลื่อนย้ายออกไปยังพื้นที่อื่น ๆ ทำให้พื้นที่ความเป็นส่วนตัวลดลง การใช้เวลาพักผ่อน

“คนมักคิดว่ามหาวิทยาลัยเป็นที่พึ่งของคนตัวเล็กตัวน้อย ขณะเดียวกันอาจารย์ยังรวมตัวกันปกป้องไม่ได้ กรณีสหภาพแรงงานของอาจารย์ไม่เคยเกิดขึ้นในประเทศไทย เนื่องจากติดข้อกฎหมายพ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ ซึ่งจะเป็นสิ่งที่จะผลักดันกันต่อไป ไม่ใช่แค่ปกป้องแค่กลุ่มอาจารย์เองเท่านั้น แต่เป็นการสร้างความตระหนักในฐานะที่เป็นแรงงาน/คนงาน และเชื่อมโยงคนทำงานที่อยู่ในสถาบันการศึกษาในทุกระดับ” ภิญญพันธ์ คนงานวิชาการ กล่าวสรุป

 

นักข่าวไร้พรมแดนชี้ ทำงานอิสระได้ทุกที่-ทุกเวลา หากอีกด้านคือการต่อรองกับนายจ้างแบบไม่รู้จบ

กรรณิกา เพชรแก้ว แรงงานดิจิทัล/นักข่าวอิสระ กล่าวว่า ตนเป็นนักข่าว มีประสบการณ์การทำงานสื่อระดับประเทศกว่า 20 ปี และ 7 ปีได้ออกมาทำงานข่าวสื่ออิสระต่างประเทศ ตอนนี้เรียกตัวเองว่าเป็นนักข่าวต่างประเทศเต็มตัว ทำงานกับสำนักข่าว 3 แห่ง กับ 3 บรรณาธิการ และอยู่คนคนละประเทศ ได้แก่ สำนักข่าวแรกคือ Asia calling สำนักงานจะอยู่ที่ประเทศอินโดนีเซียผลิตข่าวส่งไปทั่วโลกแล้วแต่ใครจะซื้อ สำนักข่าวที่สอง FSRN –Free speech radio network เป็นสื่อรณรงค์เรียกร้องในเรื่อง Free speech สิทธิและเสรีภาพในการแสดงออก และสุดท้าย The Striates Times ของสิงคโปร์

กรรณิกา ขยายความว่า งานที่ทำก็เหมือนเป็นกรรมกร เพราะทำข่าวรับจ้างทำของ(ข่าว)ให้เขา พอเสร็จเราก็จะได้ค่าจ้าง ก็ถือว่าตัวเองเป็นคนทำงานที่เข้ามาสู่ยุค 4.0 สักระยะหนึ่งแล้ว เพราะเป็นการทำงานที่ไม่มีกรอบของเวลาและสถานที่มาจำกัด และไม่เคยอยู่ในเมืองไทย ปีหนึ่งจะอยู่เมืองไทยแค่เดือนหรือสองเดือน นอกนั้นก็จะอยู่ต่างประเทศ ไปอเมริกา ไปมาเลเซีย สิงคโปร์ พม่า แล้วแต่ประเด็นที่จะทำ ติดตามเรื่องไหนเป็นพิเศษก็จะอยู่ที่นั่น

“ที่บอกว่าเวลาและสถานที่ข้ามไปหมดไม่มีผลเพราะไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็สามารถทำงานได้ เช่นเคยอยู่ที่อเมริกาช่วงหนึ่งก็สามารถทำข่าวการประชุมสนช.ในประเทศไทยได้โดยไม่มีอุปสรรค โดยดูจากการถ่ายทอดสด กล้องที่ซูมเห็นว่าใครนั่งหลับในสภา เสร็จแล้วก็โทรศัพท์สัมภาษณ์ อีกครั้งก็ทำข่าวหมอกควันในประเทศไทย ทำข่าวโรฮิงญาภาคใต้ตอนที่อยู่มาเลเซีย เพราะเรามีเครื่องมือ เทคโนโลยี 4.0 ที่ทำให้นักข่าวอิสระอย่างตัวเองสามารถทำข่าวได้ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ทำงานได้ เมื่อพูดถึงยุค 4.0 เราใช้เทคโนโลยีมารับใช้ให้เราทำงานง่ายขึ้น การทำงานกับบรรณาธิการ 3 คนที่อยู่กันคนละประเทศคนหนึ่งอยู่อเมริกา คนหนึ่งอยู่อินโดนีเซีย อีกคนเป็นสิงคโปร์อยู่กรุงเทพฯ คนละสำนักจึงไม่ใช่เรื่องยาก สามารถใช้มือถือถ่ายวิดีโอ ประชุมกับบรรณาธิการได้ ดิฉันทำงานกับ บ.ก.(นายจ้าง) ที่อยู่อเมริกาโดยไม่ต้องเห็นหน้ากันผ่านเมล์ ผ่าน chat ทำงานเป็นเวลาหลายเดือนโดยไม่รู้ว่าบ.ก.เป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเพราะชื่อก็ไม่บ่งบอกเพศ จนกระทั่งมารู้ในตอนท้ายว่าเป็นผู้หญิง พอเราทำของให้เขาเสร็จส่งของ เงินก็เข้าบัญชี” 

กรรณิกา กล่าวอีกว่า ทำงานตั้งแต่ยุคใช้พิมพ์ดีดจนมาถึงปัจจุบันรู้สึกว่าการเป็นแรงงานยุค 4.0 เทคโนโลยีสามารถช่วยให้การทำงานง่ายขึ้นได้มากเคยทำงานตั้งแต่ยุคที่ใช้พิมพ์ดีด ถ่ายภาพต้องเข้าห้องมืด กว่าจะได้งานมาเหงื่อตก มาถึงปัจจุบันทำงานด้วยมือถืออันเดียว ทั้งถ่ายรูป ถ่ายวิดีโอถ่ายงานทั่วโลก มันช่วยในแง่การทำงาน แต่ความรู้สึกเราไม่ได้อิสระ  ชีวิตนักข่าวอิสระก็ไม่สวยงาม ไม่อิสระ มันจะมีกรงบางอย่างขังเราไว้ เช่น เรื่องอำนาจต่อรองของเรากับบรรณาธิการ สำหรับตัวเองยังถือว่าโชคดีเพราะมีประสบการณ์ และมีอิสระในระดับหนึ่ง แต่ถ้านักข่าวอิสระใหม่ ๆ อาจต้องต่อรองค่อนข้างมาก นอกจากนี้เราต้องจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายเองทุกอย่าง ค่าใช้จ่ายมันจะบีบบังคับ ค่าจ้างที่เขาให้เรามาก็จะรวมทั้งหมด ประกันชีวิตในการทำงานข่าวเราต้องจ่ายเอง เมื่อเปรียบกับนักข่าว CNN ที่ไปทำข่าว เขาจะมีทีมงานไปเหมือนกับยกพยุหยาตราไป ขณะที่เราทำงานสำนักข่าวเล็ก ๆ ต้องไปคนเดียวทั้งเขียน ทั้งถ่ายวิดีโอ ตัดต่ออยู่ในคนเดียว

“ถ้าจะทำให้เราได้ค่าแรงหรือหลักประกันคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น เราต้องต่อรองกับบ.ก. แรงงานก็ต้องรวมกลุ่ม ต่อรอง เรียกร้อง ถ้าอยู่เฉย ๆ รอให้ทุกอย่างบันดาลลงมาคงไม่ได้ การทำงานของกลุ่มแรงงาน งานต้องใหญ่กว่าตัว ถ้าเราตั้งชื่อสหภาพ แต่งานเล็ก ทำน้อยก็ไม่สามารถต่อสู้ได้ ในต่างประเทศที่เขาได้สวัสดิการมาก็เป็นเพราะเขาต่อสู้เลือดตาแทบกระเด็น”

 

แรงงานฟรีแลนซ์ อาชีพอิสระหรือหนูปั่นจักรในระบบใหม่

อรรคณัฐ วันทนะสมบัติ แรงงานฟรีแลนซ์และผู้ประกอบการแอร์บีแอนด์บี กล่าวว่า ในมุมมองของผม การทำแอร์บีแอนด์บี มันเป็นอาชีพที่มีอิสระ หมายความว่าผมสามารถกำหนดราคาเองได้ แต่จริง ๆ แล้วตนก็ยังตกเป็นทาสเทคโนโลยีที่มันเปลี่ยนรูปในปัจจุบัน ซึ่งเรื่องการทำตลาดในยุคอินเตอร์เน็ตจะมี micro moments เพื่อที่จะหาข้อมูล ได้ทันทีในขณะนั้นซึ่งจะมีโอกาสในการซื้อมาก ในส่วนที่ผมใช้ใน แอร์บีแอนด์บี มันก็จะมีเหตุจูงใจตรงที่เอาบ้านไปฝากเขาไว้ ก็จะมีการให้คะแนนในด้านต่าง ๆ จึงต้องพยายามรักษาคะแนนเพื่อเลื่อนขั้นเป็น ‘super host’ นี่เป็นสิ่งที่ผูกมัด ต้องทำให้เหนือความคาดหวังของลูกค้า ต้องทำให้ดี เมื่อรีวิวดี คนก็จะเข้ามาเยอะ ท้ายที่สุดผมมาคิดว่า มีความสุขที่ได้ทำ มีรายได้จากห้องว่างที่เราไม่ได้ใช้ประโยชน์ในขณะเดียวกันก็แทบไม่มีอิสระในการอยากทำหรือไม่อยากทำ ทำให้เราเหมือนกับเป็นทาสของระบบ

“สิ่งที่ยังทำให้เรารู้สึกอิสระ เราทำงานที่ไหนก็ได้ในโลก ในขณะเดียวกัน ผมคิดว่าตัวนายทุนเองหรือตัวระบบมีวิธีที่จะแสวงประโยชน์จากเราในรูปแบบที่เปลี่ยนไป โดยที่บางที่เราก็ดีใจที่เป็นอิสระแต่ความจริงที่เราไม่ได้เป็นอิสระ แต่เราไม่มีความยุติธรรมที่จะอิสระ วิธีการของผมจึงคิดว่า น่าจะทำให้ความเป็นทาสของเราน้อยลง เราต้องรู้จักที่จะต่อรอง การต่อรองของผมคือการทำหลาย ๆ อย่าง เราก็จะมีโอกาสในการเลือกว่า ช่วงเวลานี้ ตรงนี้มันมีผลตอบแทนที่ดีกว่ารึยัง แต่ว่าเราจะมีวิธีการต่อรองกับมันยังไง ให้เป็นทาสน้อยลงมีความเป็นมนุษย์มากขึ้น เราจะต้องสั่งสมกลมกลืนความอยาก โลกในปัจจุบันเอื้อให้พวกเราทุกคนสามารถพัฒนาศักยภาพของตนเอง"

"ผมก็ยังยืนยันคำเดิมว่าเราก็คงจะต้องตกเป็นทาสระบบต่อไป แต่ว่าเราก็ต้องเรียนรู้ที่จะมีอำนาจในการต่อรอง ผมคิดว่า ไม่ว่าจะเรียนตนเองว่าแรงงาน คนทำงาน หรือเรียกอะไรก็ตาม การที่บอกว่า ทุนนิยมมันจะให้ค่าตอบแทนแค่คนงานที่มีชีวิตรอด ก็เป็นการมองคนงานในมิติที่แบนไป ดูถูกคนงานเกินไป ผมคิดว่าคนงานสามารถพัฒนาศักยภาพ สร้างทุนให้กับตนเองในการที่จะต่อรองและอยู่กับมันได้" อรรคณัฐ แรงงานฟรีแลนซ์และผู้ประกอบการแอร์บีแอนด์บี กล่าวย้ำ

 

ตัวแทนเกษตรกรไทย4.0 คือวาทกรรมของนายทุน-เกษตรไทยยังติดอยู่ในวงจรหนี้

โชคสกุล มหาค้ารุ่ง คนงานเกษตรพันธสัญญา เครือข่ายเกษตรพันธสัญญา กล่าวว่า เขามาจากภาคการเกษตร แต่อาจจะเรียกว่าแรงงานนอกระบบก็ได้ เกษตรกรหรือคนทั่วไปอาจจะยังไม่เข้าใจคำว่า แรงงานนอกระบบ  เกษตรกรร้อยละ 99.99 ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นแรงงานนอกระบบ มักจะคิดอยู่เสมอว่า ตนเองเป็นเจ้าของกิจการ

“ผมเคยทำเกษตรพันธสัญญา ชื่อเกษตรพันธสัญญาฟังแล้วดูดี ทำไปทำมา 10 ปี โฉนดแทบไม่เหลือ เราเรียกมันว่า “เกษตรทาส” เพราะอำนาจการตัดสินใจเราไม่มี ทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ที่นายทุนทุกอย่าง เกษตรกรไม่มีอำนาจตัดสินใจ”

“ตอนนี้มีแต่คนพูดเรื่อง 4.0 มันเป็นแค่วาทกรรม อีกหน่อยเราจะเหมือนหุ่นยนต์มีลมหายใจ เพราะเราไม่มีอำนาจต่อรอง ทุกอย่างที่ลงมาบอกว่าเพื่อเกษตรกรแต่เอาเข้าจริงไม่เคยถึง ดังนั้นผมฟันธงเลยว่า มันเป็น 4.0 ของนายทุน ไม่ใช่ 4.0 ของคนทั้งหลาย”

โชคสกุล กล่าวอีกว่า สมัยก่อนเวลาทำการเกษตร เราตัดสินใจเองว่าอันไหนดี อันไหนไม่ดี แต่ตอนนี้ไม่ใช่ ยกตัวอย่างเช่น สมัยก่อนเกษตรกรมีเวลาอิสระ มีเวลาให้ทำอย่างอื่นนอกเหนือจากการทำเกษตรจนเกิดการสร้างสรรค์ศิลปวัฒนธรรม แต่ตอนนี้แทบไม่มีเวลา

ในยุค 4.0 ถ้าเอามาใช้ในภาคเกษตรและช่วยเหลือเกษตรกรได้ เขาเห็นด้วย แต่ ณ เวลานี้มันเป็นเรื่องเพ้อฝัน เหมาะสำหรับคนมีเงิน ส่วนสาเหตุที่คิดว่าเกษตรกรยังไปไม่ถึง4.0 คือ ติดกับดักเรื่องหนี้ เกษตรกรเป็นหนี้แบบไม่มีวันจบสิ้น ที่ดินและทรัพย์สินถูกขายนำมาสู่ปัญหาหลายอย่างที่เกษตรกรต้องเผชิญ เช่น ลูกต้องออกเรียนกลางคัน ครอบครัวทะเลาะกัน ฯลฯ เมื่อไปเรียกร้องจากหน่วยงานรัฐ ปัญหาก็ไม่ถูกแก้ไข บอกให้รอ ดังนั้นจึงคิดว่า เกษตรกรบ้านเรายังไม่พร้อมที่จะเข้าในยุค 4.0

เกษตรกรจะเข้าสู่ยุค4.0 ได้ ต้องเริ่มจากเราพัฒนาศักยภาพ รวมกลุ่มสร้างเครือข่ายเพื่อสร้างอำนาจต่อรอง ตอนนี้ตนตั้ง “เครือข่ายพลเมืองปฏิรูปการเกษตร” เพื่อเป้าหมายอย่างที่กล่าวมา ตัวอย่างเช่น เมื่อเกษตรกรอยู่ในระบบพันธะสัญญา ไม่มีเวลาไปทำอย่างอื่นเลย ตอนตนเลี้ยงหมูต้องอยู่กับหมูเกือบทุกเวลา เช้า กลางวัน เย็น ค่ำ เครียดอยู่ตลอดเวลา สุขภาพย่ำแย่ แต่พอเราออกมาจากตรงนั้นทำการเกษตรแบบพออยู่พอกินสุขภาพก็ดีขึ้น

 

โครงข่ายอินเทอร์เน็ตช่วยผู้พิการช่วยลดข้อจำกัดของการเดินทาง

ยุทธพล ดำรงชื่นสกุล ตัวแทนแรงงานจ้างเหมาช่วง จากชมรมโกลบอลแคมปัสเชียงใหม่ กล่าวว่า เป็นการสนับสนุนการศึกษาเพื่อคนพิการ ขาดการเรียนรู้ด้วยตัวเองและส่งเสริมพัฒนาศักยภาพของคนพิการ จากพ.ร.บ.ส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ ส่งผลให้การจ้างงานคนพิการและอัตราการจ้างงานของคนพิการเพิ่มขึ้น รวมถึงการเหมาจ้างเช่าช่วง มี 7 รูปแบบ เช่น การสัมปทาน สถานที่จำหน่ายสินค้าหรือบริการ การจ้างเหมาเช่าช่วงงาน การจ้างเหมางาน การฝึกงาน การจัดสิ่งอำนวยความสะดวกในสถานที่ทำงานหรือสถานที่ต่าง ๆ การมีล่ามภาษามือ และการช่วยเหลืออื่น ๆ

การใช้ชีวิตของคนพิการแต่ละวันในการทำงานมีข้อจำกัด เช่น การเดินทาง สถานที่ทำงาน ที่ไม่ค่อยเอื้อให้กับคนพิการ รวมถึงทัศนคติต่อคนพิการในการทำงานผ่านทั้งทางตรงและทางอ้อม ซึ่ง 4.0 กำหนดให้อัตราการจ้างงานคนพิการ 100 คนขึ้นไป ต่อ 1 คนพิการ ทำให้เกิดการจ้างเหมาบริการ ซึ่งเป็นการบริการทางสังคมโดยทำเป็นธุรกิจเพื่อสังคม ทำหน้าที่สำรวจสิ่งอำนวยความสะดวกต่อคนพิการตามสถานที่ราชการ ห้างสรรพสินค้า จะสำรวจ 5 สถานที่ที่ให้ความสำคัญ คือ ที่จอดรถ ทางลาด เคาน์เตอร์บริการ ป้ายสัญลักษณ์คนพิการและห้องน้ำ

จากการปฏิบัติหน้าที่จะใช้วิธีสื่อสารกันผ่านอินเตอร์เน็ตในการทำงาน โดยอินเตอร์เน็ตและเทคโนโลยี ถือเป็นประโยชน์ต่อคนพิการในการทำงานเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากการเดินทางของคนพิการมีข้อจำกัดมาก จึงได้นำเทคโนโลยีต่าง ๆ เข้ามาช่วยในการปฏิบัติงาน เช่น โทรศัพท์ สามารถทำงานได้โดยการส่งภาพข่าวหรือรายงานกลับไปบริษัทที่จ้างงาน เพื่อตรวจสอบการปฏิบัติหน้าที่การทำงาน


ผู้สนใจเนื้อหาการเสวนา สามารถชมบันทึกงานย้อนหลังได้ โดยเริ่มตั้งแต่นาที 01:07:00 เป็นต้นไป 

 

อนึ่ง การเสวนา "ล้านนา 4.0 กับฅนงานทุกเวลา สถานที่” เป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการประวัติศาสตร์แรงงานภาคเหนือ เรื่อง “ฅน (งาน) สร้างบ้านแป๋งเมือง” จัดโดยเครือข่ายเเรงงานภาคเหนือระหว่างวันที่ 21-23 เมษายนนี้ ณ ลานหน้าลิฟท์ ชั้น 3 เซ็นทรัลพลาซา แอร์พอร์ต เชียงใหม่ จ.เชียงใหม่ ทุกวัน 4 โมงเย็นเป็นต้นไป เพราะคนทำงาน หรือ คนงาน มีความสำคัญในการสร้างบ้านแปงเมือง ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน แต่สังคมไทยยังให้คุณค่ากับ “ความเป็นคนงาน” น้อยเกินไป จนคนทำงานส่วนใหญ่ไม่กล้านับตัวเองว่า “ฉันเป็นแรงงาน”  งานดังกล่าวจึงมุ่งส่งเสริมความรู้ความเข้าใจเรื่องประวัติศาสตร์แรงงานและคุณค่าของแรงงานในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมต่อสาธารณชน 

ผู้สนใจสามารถติดตามรายละเอียดของกิจกรรมได้ทาง https://www.facebook.com/events/745040515655723/ และรับชมการถ่ายทอดสดได้ทางเพจ https://www.facebook.com/thailabourmuseum/ 

ปรับขนาดตัวอักษร:

ผู้เข้าชมมากที่สุด
จากพระเจ้าอโศกถึงชาวเมืองน่าน ว่าด้วยความใจกว้าง
 เข้าชม: 15,129 ครั้ง  |   วันที่ : 5 มีนาคม 2558 - 10:26 น.