• 25 มิถุนายน 2561 - 15:13 น.
 ภาษาไทย  English สลับไปอ่านบทความ Prachatham ในภาษาอังกฤษ / ไทยโดยคลิกที่ปุ่มภาษาด้านซ้าย
ค้นหา:

แม้ฉันไม่ใช่คนปาตานี แต่ฉัน-เธอ-เขา-เรา-คุณ ต่างมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน คือความเป็นมนุษย์ผู้เปราะบาง

 วันที่ 25 มกราคม 2561 - 17:41 น.  |   ภาษา: ภาษาไทย   |   เข้าชม: 864 ครั้ง พิมพ์

 

นายณัฐพงษ์ คุ้มบุ่งค้า นักศึกษาฝึกงานมูลนิธิสื่อประชาธรรม



สิ่งที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้ แม้แต่ฉันเองก็ไม่แน่ใจนัก ว่ามันจะส่งผ่านความหมายไปถึงเธอได้หรือเปล่า เมื่อตัวอักษรของฉันมันไม่อาจทำหน้าที่ของมันได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ เพราะหัวใจของคนเราเปราะบางมากกว่านั้น

ฉันไม่สนหรอกว่า ใครจะมีอุดมการณ์รัฐ-ชาติ หรืออุดมการณ์เอกราช ไม่สนด้วยว่า ข้อเท็จจริงที่ถูกบิดเบือนจากความว่างเปล่าจะเป็นเช่นไร ไม่แยแสต่อความชั่วร้ายหรือความดีงามที่ถูกอุปโลกน์ขึ้นจนกลายเป็นการแบ่งแยกพรมแดนความชั่วและความดีไปในท้ายที่สุด

ฉันสนใจเพียงอย่างเดียว “เรายังมีความเป็นมนุษย์หลงเหลืออยู่บ้างหรือเปล่า?”

แววตาที่เปี่ยมไปด้วยความโกรธแค้นชิงชัง พร้อมกับถ้อยคำที่หล่นออกมาจากปลายลิ้น เป็นความรู้สึกแท้จริงของเธอ หรือเป็นเพราะใครบอกให้เธอรู้สึก น้ำตาที่รินไหล เป็นความรู้สึกจากภายใน หรือใครบีบเค้นน้ำตาเธอ

“จับมันเลย ก็ไอ้พวกสันดานโจรทั้งนั้นแหละ มันไม่ใช่คนด้วยซ้ำ”

“การที่คนชั่ว ๆ หายไปสักคนสองคนมันไม่ใช่เรื่องแปลกหรอก แผ่นดินจะได้สูงขึ้น”

“ทำไมถึงทารุณกรรมกับลูกฉันขนาดนั้น เค้าไม่ใช่คนเหมือนคุณรึไง”

“พอซะทีกับความโหดร้ายป่าเถื่อนแบบนี้ ใครก็ได้ ช่วยจบฝันร้ายนี่ทีเถอะ”

ข่าวคราวรถบัสจากเบตงไปกรุงเทพถูกเผาจากกองกำลังติดอาวุธ แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วตามสื่อกระแสหลัก เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2560 แม้จะเป็นการกระทำที่ไม่ได้มุ่งหมายเอาชีวิต เพราะเกณฑ์ผู้โดยสารออกมาจากรถบัสก่อนจุดไฟเผา แต่ก็ถือว่า นี่เป็นการกระทำที่อุกอาจและสร้างบรรยากาศแห่งความหวาดกลัวให้เกิดขึ้นกับพี่น้องประชาชนอย่างแท้จริง

นี่คือสิ่งที่เธอและฉันรับรู้  แต่เอฟเฟคซ์ต่อจากนั้นที่เราไม่รู้ก็คือ...

4 ม.ค. 2561 หลังจากการเฉลิมฉลองปีใหม่ผ่านมาได้แค่ 4 วัน ยุทธการการปิดล้อมแบบหว่านแหก็เกิดขึ้นที่อำเภอบันนังสตา จังหวัดยะลา เพื่อตรวจค้น จับกุมผู้ต้องสงสัยเกี่ยวกับคดีเผารถบัสที่เกิดขึ้น มีการกวาดจับประชาชนกว่า 20 คนเข้าไปในค่ายทหาร และมีการซ้อมทรมานเพื่อเค้นหาความจริง- บางคนที่ถูกควบคุมตัวโดนซ้อมทรมาน จนเกิดอาการหลอนกลัวแม้กระทั่งผู้เป็นบิดาและมารดา บางครอบครอบครัวยังไม่สามารถเข้าเยี่ยมผู้ถูกควบคุมได้

จากข้อมูลแฟนเพจเฟซบุ๊ค ‘ศูนย์อัพเดตสถานการณ์เหตุการณ์ปิดล้อม อำเภอบันนังสตา จังหวัดยะลา’ เมื่อวันที่ 12 มกรคม 2561 ทำให้ฉันรู้ว่า มนุษย์ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่เปราะบางเหลือเกิน ดังที่เธอจะได้สัมผัสตัวอักษรที่พวกเขาได้บรรยายไว้...ต่อจากนี้

ฟังจากคำบอกเล่าของญาติที่เข้าไปเยี่ยมหนึ่งในผู้ถูกคุมขัง ในช่วงเช้าของวันนี้

ขณะเข้าเยี่ยม ลูกชายได้ตะโกนโวยวายเหมือนขาดสติ ลักษณะหวาดกลัวไปหมด กลัวชุดในเครื่องแบบ กลัวเสียงดัง กลัวแม้กระทั่งพลาสติก พูดแต่ว่ากลัวและร้องไห้ เหมือนคนสติแตก พ่อแม่และคุณยายเปิดดูเสื้อของบุตรหลานตน  ปรากฏรอยแผลตามตัวเหมือนรอยไหม้ คล้าย ๆ กับไฟบุหรี่ ตั้งแต่แขน ลำตัว บริเวณหัวเข่าถลอก และที่ขามีแผลเป็นหนองพุพอง บริเวณศีรษะเหมือนถูกทำร้ายจนกะโหลกยุบ

หลังจากการเยี่ยม คุณแม่ก็เป็นลมสลบไป เพราะรับไม่ได้กับสภาพของลูกตัวเอง

จากวันนั้นจนถึงวันนี้ ยุทธการดังกล่าวยังคงดำเนินต่อไปราวเครื่องจักรไร้ชีวิต

ทำไมเราถึงไม่รับรู้เรื่องราวเหล่านี้ หรือว่าสื่อกระแสหลักไม่ทำงาน? แล้วจะให้ฉันตีความเป็นอื่นไปได้อย่างไร นอกจาก “สื่อถูกควบคุม” จากอำนาจระดับสูง

สิ่งที่ฉันเล่ามาทั้งหมด เป็นเพียงฉากหนึ่งของเกมสงครามระหว่างมนุษย์ด้วยกัน แต่สงครามในชีวิตจริงมันไม่สนุกเหมือนในภาพยนตร์หรอกนะ

เลือด-น้ำตา 

ความเจ็บปวด และความตาย

ล้วนเป็นของจริง!

ฉันจึงรู้สึกปวดใจทุกครั้ง เมื่อได้ยินถ้อยคำประเภท

“คนพรรค์นั้นตาย ๆ ไปได้ก็ดีแล้ว”

“มันไม่ควรแม้แต่จะมีลมหายใจอันต่ำต้อยบนแผ่นดินสูงส่งแห่งนี้”

ถ้าฉันสมมติให้ไม่มีอุดมการณ์ใดถูกต้อง ไม่มีความดี-ความชั่ว ไม่มีโจรผู้ร้ายหรือฮีโร่ ถอดอาภรณ์เหล่านั้นออก ให้เหลือแต่ความเปล่าเปลือยแห่งความเป็นมนุษย์

ใครที่สมควรถูกซ้อมทรมาน ?

ใครที่สมควรถูกฆ่า ?

ใครสมควรสูญเสียและเจ็บปวด ?

หากสิ่งที่ฉันเล่าสามารถส่งผ่านความหมายไปถึงหัวใจอันเปราะบางของเธอ

ขอให้ความรุนแรงและสงครามจงยุติลงในเร็ววัน

และหากตัวอักษรใด ๆ ไม่อาจทะลวงกำแพงแห่งความเกลียดชังของเธอแล้วไซร้

เธอและฉัน ก็ยังจะฝันถึงเธอ...

 

ขอบคุณภาพประกอบจากเฟซบุ๊คแฟนเพจ Student voice

ขอบคุณข้อมูลบางส่วนจากเฟซบุ๊คแฟนเพจ ศูนย์อัพเดตสถานการณ์เหตุการณ์ปิดล้อม อำเภอบันนังสตา จังหวัดยะลา

เธอสามารถติดตามความเคลื่อนไหวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นที่บันนังสตาจากสองเพจนี้

ปรับขนาดตัวอักษร:

ผู้เข้าชมมากที่สุด
จากพระเจ้าอโศกถึงชาวเมืองน่าน ว่าด้วยความใจกว้าง
 เข้าชม: 16,489 ครั้ง  |   วันที่ : 5 มีนาคม 2558 - 10:26 น.