เรื่องของวัยรุ่น...ไม่วุ่นอย่างที่คิด

Fri, 05/18/2007 - 00:00 -- ประชาธรรม

งานของเราก็คือการพูดคุยกัน กินอาหาร และมีคำถามว่าทำไมเราถึงต้องเขียน คำตอบก็คือเพราะโลกยังต้องการงานเขียนเพื่อบันทึกเรื่องราวไว้สำหรับคนรุ่นหลัง เราไม่ได้ทำงานเพื่อตัวเอง แต่เราทำเพื่อบันทึกไว้ให้ผู้อื่นเหมือนที่เราได้มาจากคนรุ่นก่อนที่บันทึกเรื่องราวเอาไว้ให้ได้ศึกษาเรียนรู้ การบันทึกมีรูปแบบต่างๆแต่เราเชื่อว่าการบันทึกไว้เป็นตัวหนังสือเป็นสิ่งที่ดี เพราะแค่อ่านก็รู้ ใครก็อ่านได้ ไม่ต้องใช้เครื่องมืออะไรเลยสำหรับการอ่าน

 

เราจะเขียนเรื่องอะไร เราจะเล่าเรื่องอะไร เราต้องเลือกเอา มีเรื่องราวมากมายแต่เราเล่าไม่หมด ดังนั้นต้องเลือก เรารู้ว่าทำไมเราถึงเล่าเรื่องนี้ “มันโดนใจที่สุดแล้ว”



งานเขียนของเขาและเธอ 16 ชีวิตร้อยเรื่องราว / แพร จารุ บรรณาธิการ

ประชาธรรม บน เฟสบุ๊ก

คลังข้อมูล

ไฟล์เอกสาร