บทบาทผู้เฒ่าในชุมชน

Tue, 09/25/2007 - 15:48 -- ประชาธรรม

เขียนโดย น.ส.อาเซอ มาเยอ, น.ส.อรุณี มาเยอ, น.ส.พัชรา แซ่ฟุ้ง, น.ส.อาหมี่ เบียะผะ, น.ส.อรอุมา เยอส่อ, น.ส.ยุวธิดา เยอส่อ

������������� อ๊าคา� หื่อ� เออ โล ข่อง

������������� ข่า ผ่า หื่อ เออ ลอง ซี��� ( ภาษาอ่าข่า )

����� ��������ปูใหญ่ไม่เกินรู� กบใหญ่ไม่เกินหนอง

������������ ไม่มีใครค้ำฟ้า (ใหญ่แค่ไหนก็ต้องอยู่ใต้กฎหมายเดียวกัน)�

วัฒนธรรมเป็นสิ่งที่สะท้อนสภาพของสังคม เป็นแนวทางการปฏิบัติตนเเละเครื่องยึดเหนี่ยวในการดำเนินชีวิต สังคมใดที่ดำรงอยู่ด้วยความเป็นธรรมย่อยจะมีวัฒนธรรมที่แตกต่างจากสังคม ที่มีความกดขี่ข่มเหงกัน ชาติพันธุ์จะมีการปกครองในชุมชนตามครรลองคลองธรรม จารีตประเพณีที่สืบทอดกันมายาวนาน

คนสมัยก่อนนั้นดำเนินชีวิตอยู่ร่วมกันเป็นชุมชนต่างคนต่างมีนำใจ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ซึ่งกันเเละกันมีอะไรช่วยเหลือกัน สามัคคีกัน อยู่กันอย่างฉันท์พี่น้องครอบครัวเดียวกันในชมชนจะมีผู้นำศาสนาซึ่งคนในชุมชนให้ความเคารพเเละนับถือให้เกียรติเป็นผู้กำหนดวันต่างๆ ของพิธีกรรมในชุมชน เป็นผู้มีความรู้ ความสามารถด้านศาสนา ผู้นำศาสนาและผู้อาวุโสในชุมชนมีบทบาทสำคัญมากในชุมชน มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นในชุมชนผู้นำหมู่บ้าน ผู้นำศาสนา ผู้อาวุโส ก็จะเรียกประชุมหัวหน้าครอบครัวทุกหลังคาเรือนมาปรึกษา และตัดสินชี้ขาด โดยการชดใช้ค่าเสียหาย หรือฆ่าหมูซื้อเหล้าขาวให้ชาวบ้านกิน เพื่อขอขมาลาโทษ สิ่งศักดิ์สิทธ์และชาวบ้าน ผู้อาวุโส ที่ทำอะไรข้ามหัวผู้ใหญ่หากเป็นความผิดที่ร้ายเเรงจะต้องชดใช้ค่าเสียหาย ฆ่าหมู และถูกขับไล่ออกจากหมู่บ้านเพราะถือว่าเป็นผู้ที่สร้างความเดือดร้อนเเก่ชุมชน

ณ ปัจจุบันนี้สังคมโลกไดเปลี่ยนแปลงไป ทำให้วิถีการดำเนินชีวิตของคนในชุมชนที่อยู่บนพื้นที่สูงต้องปรับเปลื่ยนหรือรับสภาวะต่อการเปลี่ยนแปลงไปทำให้เกิดปัญหาหลายอย่างตามมาเทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทมาก วัยรุ่นรับเอาอิทธิพลจากชาวตะวันตกเข้ามาใช้ทำให้ความเป็นวัฒนธรรมที่เป็นดังเดิมเริ่มสูญหายไป การพูดคุยกันในกลุ่มผู้อาวุโสกับชาวบ้าน ว่าวัยรุ่น...แทบจะไม่มีเลย ประเพณีต่างๆที่เคยงอกงาม ก็เริ่มจางลงเนื่องจากคนส่วนใหญ่ หันไปดูทีวี ร้องคาราโอเกะ เที่ยว หรือลงไปทำงานในเมืองกันเพื่อความต้องการทางด้านวัตถุ

ผู้ที่มีการศึกษาดีกว่าเก่งกว่าก็ไม่รู้จักพอ เหยียบย้ำคนที่ด้อยกว่าลงไป เพื่อสนองความต้องการของตนเอง บทบาทผู้เฒ่าในชุมชนลดน้อยลงอย่างมากเห็นได้เด่นชัด เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นในชุมชนไม่ว่าเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ก็เรียกคนข้างนอกเข้ามาตัดสินหรือแก้ไขปัญหา ซึ่งทำให้แก้ไขปัญหาไม่ตรงจุด สร้างความยุ่งยากให้มากกว่าเดิม เช่น ตำรวจ ทนายความ กรมป่าไม้ เป็นต้น คนที่ด้อยการศึกษาก็ต้องยอมแพ้ตลอด และถือเป็นการไม่ให้เกียรติผู้อาวุโสในชุมชน

ปัจจุบันนี้ผู้อาวุโสก็คือ ผู้เฒ่าคนแก่ๆคนหนึ่งที่นั่งมองดูความเปลี่ยนแปลงของลูกหลาน โดยไม่มีสิทธิในการบอกกล่าวอะไรได้เหมือนเดิมไม่เคยมีใครเห็นความสำคัญของผู้เฒ่าเหล่านี้

การที่ชีวิตประสพความสำเร็จและมีความสุขนั้นเราต้องให้เกียรติผู้ใหญ่ และเคารพ มีความอ่อนน้อมถ่อมตน มีน้ำใจ การมอบความรักให้แก่กัน และสิ่งที่สำคัญ อย่าอวดดีอวดเก่ง อย่าเอาความฉลาดของเรามาข่มผู้อื่น หรือผู้ที่ด้อยกว่าเรา

จงคิดว่า� สรรพสิ่ง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นบนโลกนี้ ย่อมมีสิทธิเสรีภาพเท่าเทียมกัน ทุกคนมีเลือดเนื้อ ทุกคนสามารถรับรู้ การเจ็บปวด และความสุขโดยธรรมชาติ.

ประชาธรรม บน เฟสบุ๊ก

คลังข้อมูล

ไฟล์เอกสาร